تقدیم به فرزاد کمانگر

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

می شکافد دیوار،

تاریک کنار،

نوازش گوش جهان،

وعمق دل را نشان،

آزاده ای،پرنده ی قفسان،

وفریادش ، 

تقدیم به فرزاد کمانگر

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

می شکافد دیوار،

تاریک کنار،

نوازش گوش جهان،

وعمق دل را نشان،

آزاده ای،پرنده ی قفسان،

وفریادش ،

آنگونه که اسطوره ،

زئوس و پرومته،

من معلم می مانم وتو،

از که این نفرت و کینه؟

مرا مزن که آواز عشق می خوانم،

چرا یکسر تاریک،

شعور نور آزار،

آموخته اندت،

اندیشه و از این گریزان،

باید عاشق شوی و انسان،

به درونم بیا،

برایت آرزوها،

اما نه به رنگ دعاهایت،

که سراسرآتش و دوزخ،

آرزوهای امید وعشق و لبخند،

مدتهاست چشم انتظار یک آسمان پر ستاره،

اما تو دائما تاریک خانه،

به دورنم بیا تا ترا دهم الگوها،

صمد معلم ماست،

ماهی سیا کوچولو،

الدوز و کلاغ ها

خانعلی و تخته سیا

فراری خفاش ها،

واما عزتی،

همیشه بوی باران،

عزیز در حافظه ی مردمان.

ایستاده همچو سروان،

جواب جوخه ی اعدام،

مرگ اگر مرد،

گو نزد من

آغوشش کشم تنگ تنگ،

بازهم من معلم می مانم وتو......

صمد معلم ماست،

خانعلی و عزتی،

وآزادگان 60 غروب،

واینگونه سر فرود.

30دیماه 1387